Σελίδα 1 από 10 123 ... ΤελευταίαΤελευταία
Εμφάνιση αποτελεσμάτων : 1 έως 10 από 97

Θέμα: Πως βγήκαν ορισμένες φράσεις.

  1. #1
    Super Moderator Το avatar του χρήστη Copier
    Εγγραφή
    Feb 2006
    Περιοχή
    Πειραιάς
    Μηνύματα
    8.005

    Πως βγήκαν ορισμένες φράσεις.

    Ανοίγω ένα θέμα στο οποίο μπορείτε να γράφετε κάποια φράση καθώς και το πώς δημιουργήθηκε. Ξεκινάω
    " Oh, think twice,
    it's another day for you and me in paradise "

  2. #2
    Super Moderator Το avatar του χρήστη Copier
    Εγγραφή
    Feb 2006
    Περιοχή
    Πειραιάς
    Μηνύματα
    8.005

    Post Τρώει τα νύχια του για καβγά.

    Ένα από τα αγαπημένα θεάματα των Ρωμαίων και αργότερα των Βυζαντινών, ήταν η ελεύθερη πάλη.
    Οι περισσότεροι από τους παλαιστές, ήταν σκλάβοι, που έβγαιναν από το στίβο με την ελπίδα να νικήσουν και να απελευθερωθούν. Στην ελεύθερη αυτή πάλη επιτρέπονταν τα πάντα γροθιές, κλωτσιές, κουτουλιές, ακόμη και το πνίξιμο.
    Το μόνο που απαγορευόταν αυστηρά ηταν οι γρατζουνιές. Ο παλαιστής έπρεπε να νικήσει τον αντίπαλό του, χωρίς να του προξενήσει την παραμικρή αμυχή με τα νύχια, πράγμα , βέβαια, δυσκολότατο. Γιατί τα νύχια των δυστυχισμένων σκλάβων, που έμεναν συνέχεια μέσα στα κάτεργα, ήταν τεράστια και σκληρά από τις βαριές δουλειές που έκαναν.
    Γι’ αυτό λίγο προτού βγούν στο στίβο, άρχιζαν να τα κόβουν, όπως μπορούσαν, με τα δόντια τους. Από το γεγονός αυτό βγήκε κι η φράση «τρώει τα νύχια του για καβγά».
    " Oh, think twice,
    it's another day for you and me in paradise "

  3. #3
    Πρόεδρος Κατωμεριτών Το avatar του χρήστη Morfeas
    Εγγραφή
    Nov 2005
    Περιοχή
    ΧΑΝΙΑ
    Μηνύματα
    2.286

    Talking "Το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής"

    Μία επίσης γνωστή φράση είναι (από την Καινή Διαθήκη) "Το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής" (Το πνεύμα είναι πρόθυμο, η σάρκα όμως αδύνατη).Τη χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να σημειώσουμε, να τονίσουμε, ότι υπάρχει βούληση, αλλά το σώμα δυσκολεύει. Θέλουμε να κάνουμε κάτι, αλλά το σώμα μας δεν μας βοηθάει. Τον είπε το λόγο αυτό ο Ιησούς στους μαθητές τους στη Γεθσημανή όταν, επιστρέφοντας από τον τόπο, όπου είχε πάει να προσευχηθεί, τους βρήκε να κοιμούνται. Διαβάζουμε στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον (σε μετάφραση): "Και έρχεται στους μαθητές και τους βρίσκει κοιμισμένους και λέει στον Πέτρο: 'Έτσι λοιπόν. Δεν αντέξατε ούτε μια ώρα να ξαγρυπνήσετε μαζί μου; Ξαγρυπνάτε και προσεύχεστε, για να μη μπείτε στον πειρασμό. Γιατί το πνεύμα είναι πρόθυμο, η σάρκα όμως είναι αδύναμη'".

  4. #4
    Vickym
    Guest

    Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό...

    Όταν κάποιος σε μία συζήτηση μας λέει πράγματα με τα οποία διαφωνούμε ή μας ακούγονται παράλογα, συνηθίζουμε να λέμε: "Μα τί είναι αυτά που μου λες? Αυτά είναι αηδίες και πράσσειν άλογα!"...Το "πράσσειν άλογα" λοιπόν, δεν είνα πράσινα άλογα όπως πιστεύει πολύς κόσμος, όπως τα μικρά μου πόνυ, αλλά αρχαία ελληνική έκφραση...

    Προέρχεται εκ του ενεργητικού απαρέμφατου του ρήματος "πράττω" ή/και "πράσσω" (τα δύο τ, αντικαθίστανται στα αρχαία και από δύο σ), που είναι το "πράττειν" ή/και "πράσσειν" και του "άλογο" που είναι ουσιαστικά το ουσιαστικό "λόγος"=λογική (σε μία από τις έννοιες του) με το α στερητικό μπροστά. Α-λογο=παράλογο =>Πράσσειν άλογα, το να κάνει κανείς παράλογα πράγματα...

    Γουστάρω, ωραίο θέμα COPIER εύγε, θα σκεφτώ κι άλλα! Μπορείτε τώρα εσείς να μου πείτε τί είναι "Ζαβαρακατρανέμια" γιατί το έχω απορία πολλά χρόνια?

  5. #5
    Πρόεδρος Κατωμεριτών Το avatar του χρήστη Morfeas
    Εγγραφή
    Nov 2005
    Περιοχή
    ΧΑΝΙΑ
    Μηνύματα
    2.286

    Talking «Αλλού με τρίβεις, δέσποτα, κι αλλού ‘χω ‘γώ τον πόνο»;


    Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια γυναίκα τρελά ερωτευμένη με έναν καλόγερο, αλλά από ντροπή και σεβασμό δεν τολμούσε να του το εκφράσει ευθέως. Μια μέρα, λοιπόν, προσποιήθηκε την άρρωστη, δήθεν ότι είχε ανυπόφορους πόνους στην πλάτη, και παρακάλεσε τον καλόγερο, μια και ήταν μόνη, να της κάνει εντριβή για να καλμάρει ο πόνος. Πράγματι, ο καλόγερος την επισκέφθηκε στο σπίτι της και, όντας απονήρευτος, άρχισε να την τρίβει στην πλάτη.

    Η ώρα περνούσε και ο καλόγερος έτριβε μέχρι που η γυναίκα έχασε την υπομονή της. Γύρισε τότε και του είπε: «Αλλού με τρίβεις, δέσποτα, κι αλλού ‘χω ‘γώ τον πόνο».

    Από τότε έμεινε η φράση και διασώθηκε έως τις μέρες μας, υποδηλώνοντας ότι η αιτία των πραγμάτων δεν είναι εκεί που αφήνουμε να φαίνεται ότι είναι.


  6. #6
    Vickym
    Guest

    Εϊ!

    Αυτό το έβγαλες μόνος σου?

  7. #7
    Πρόεδρος Κατωμεριτών Το avatar του χρήστη Morfeas
    Εγγραφή
    Nov 2005
    Περιοχή
    ΧΑΝΙΑ
    Μηνύματα
    2.286

    Talking Όχι......

    Είναι αληθινή ιστορία.......τη βρήκα στο δίκτυο!!!!

  8. #8
    Super Moderator Το avatar του χρήστη Copier
    Εγγραφή
    Feb 2006
    Περιοχή
    Πειραιάς
    Μηνύματα
    8.005

    Post Όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται.

    Η παροιμιακή αυτή έκφραση είναι παραλλαγή μιας άλλης, που λέει : "όποιος έχει τη μύγα σκιάζεται".
    Η ολόκληρη φράση είναι: "Ποιός έφαγε το μέλι; Όποιος έχει τη μύγα στο σκιάδι". Από την ολόκληρη, λοιπόν, αυτή φράση βγαίνει το περιστατικό του κλέφτη, που έφαγε το μέλι και προδόθηκε από την μύγα που κάθισε στο σκιάδι του.
    " Oh, think twice,
    it's another day for you and me in paradise "

  9. #9
    Πρόεδρος Κατωμεριτών Το avatar του χρήστη Morfeas
    Εγγραφή
    Nov 2005
    Περιοχή
    ΧΑΝΙΑ
    Μηνύματα
    2.286

    Talking Όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται.....και......

    όποιος έχει τη σφύκα σφύγγεται!!!!

  10. #10
    Super Moderator Το avatar του χρήστη Copier
    Εγγραφή
    Feb 2006
    Περιοχή
    Πειραιάς
    Μηνύματα
    8.005

    Post Τον έσπασα στο ξύλο

    Ακούμε τη φράση "να, έτσι θα σε σκίσω". Η απειλή αυτή βρίσκεται σε χρήση από αρχαιότατα χρόνια και τη μεταχειριζόταν όχι μόνο οι Ελλήνες αλλά κι οι Αιγύπτιοι, οι Φοίνικες και αργότερα οι Βυζαντινοί και οι Φράγκοι. Οι Βυζαντινοί, ακόμη, όταν μάλωναν μεταξύ τους, διά να βρούν το δίκιο τους, κατέφευγαν στα δικαστήρια.
    Αν το αδίκημα ήταν βαρύ, ο δικαστής αποφάσιζε να τιμωρήσει αυτούς που αδίκησε με με μαστίγωση.
    Το μαστίγωμα - που γινόταν συνήθως σε δημόσιο χώρο, για να παραδειγματίζεται ο λαός- ήταν φοβερό και το εκτελούσαν ειδικοί ραβδιστές.
    Οι ραβδιστές αυτοί έπαιρναν τον ένοχο και τον έδεναν γυμνό πάνω σε μια σανίδα.
    Μετά άρχιζα να τον χτυπούν με τα ραβδιά τους, σπάζοντας του έτσι τα χέρια, κεφάλι, πόδια κλπ.
    Από την απάνθρωπη αυτή τιμωρία έμειναν ως τα χρόνια μας οι φράσεις: "τον έσπασα στο ξύλο" ή "τον τσάκισα στο ξύλο".
    " Oh, think twice,
    it's another day for you and me in paradise "

Σελίδα 1 από 10 123 ... ΤελευταίαΤελευταία

Πληροφορίες Θέματος

Users Browsing this Thread

Υπάρχουν 1 χρήστης/ες που πλοηγούνται σ' αυτό το θέμα. (0 μέλος/η και 1 επισκέπτης/ες)

Bookmarks

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα
  • Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε συνημμένα
  • Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας
  •