Ερευνητές πιστεύουν ότι ανακάλυψαν τρόπο ενίσχυσης του οργανισμού στην ίαση Τύπου 1 Διαβήτη, που ενδεχομένως να έχει μεγάλη επίπτωση και για τον Τύπο 2 Διαβήτη. Αν και η επιτυχία αυτή ήταν μόνο σε ποντίκια, αυτό είναι πολύ θετικό, αν και υπολείπονται ακόμη χρόνια για δοκιμαστική εφαρμογή στον άνθρωπο. Ο Dr. Ralph DeFronzo, διευθυντής έρευνας διαβήτη στο Κέντρο Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου του Texas στο San Antonio, δήλωσε ότι ο τρόπος μεταφοράς γονιδίου, μπορεί να αφυπνίσει τα κύτταρα του παγκρέατος να παράγουν ινσουλίνη. Το ανοσοσύστημα ενός ατόμου με διαβήτη καταστρέφει χρήσιμα β-κύτταρα, αλλά οι ερευνητές αναφέρουν ότι ανακάλυψαν τρόπο για να προκαλέσουν άλλα παγκρεατικά κύτταρα να επιτελέσουν το απαραίτητο έργο. Η προσέγγισή τους, η οποία ανακοινώθηκε τον Απρίλιο 2017 στο ακαδημαϊκό περιοδικό ‘’Current Pharmaceutical Biotechnology’’, όχι μόνο θα έχει ανάμειξη στον Τύπο 1, αλλά θα μπορούσε να θεραπεύσει τον πολύ συχνότερο Τύπο 2 Διαβήτη. Οι ερευνητές θεράπευσαν ποντίκια,τα οποία γενετικά είναι παρόμοια με τον άνθρωπο, αλλά αρκετά διαφορετικά, ούτως ώστε να απαιτούνται νέοι κύκλοι δοκιμασιών στα πειραματόζωα, πριν αρχίσουν δοκιμασίες σε ανθρώπους. Η προσέγγιση αυτή είναι βέβαιο ότι θα αποτελέσει αντικείμενο σκεπτικισμού, ιδιαίτερα επειδή αποτελεί σημαντική διαφοροποίηση από άλλες προσπάθειες ίασης του διαβήτη, οι οποίες τυπικά συνίστανται σε μεταμόσχευση νέων κυττάρων και/ή καταστολή των προσπαθειών του ανοσοσυστήματος να καταστρέψει τα χρήσιμα κύτταρα. Αντιθέτως, χρησιμοποιείται υπάρχον κύτταρο του οργανισμού και προγραμματίζεται να εκκρίνει ινσουλίνη, χωρίς να υφίσταται άλλες μεταβολές. Το κύριο πρόβλημα είναι η ινσουλίνη. Στον Τύπο 1 ο οργανισμός απλώς έπαυσε να παράγει ινσουλίνη. Οι ερευνητές εφήρμοσαν σε ποντίκια τεχνική μεταφοράς γονιδίων, τα οποία απελευθερώνονται μέσω ενός ιού και ενεργοποιούν την παραγωγή ινσουλίνης στα ήδη υπάρχοντα κύτταρα του παγκρέατος, που ως γνωστό παράγουν, ορισμένα ένζυμα. Όπως δήλωσε ο DeFronzo ‘’βασικά δεν αλλάζουμε το κύτταρο, απλώς του αναθέτου-με ένα πρόσθετο καθήκον’’.Το ανοσοσύστημα του ποντικού δεν επιτέθη-κε κατά των νέων ινσουλινοπαραγωγών κυτ-τάρων. Και το πιο σημαντικό: τα κύτταρα πα-ρήγαγαν τις ακριβείς ποσότητες ινσουλίνης, όχι τόσες που θα προκαλούσαν υπογλυκαι-μία στο ποντίκι, αλλά ούτε τόσο λίγη που θα διατηρούσαν το σάκχαρο αίματος στα ύψη. Τα ποντίκια δεν έδειξαν σημεία διαβήτη για περισσότερο του έτους!Ο DeFronzo και ο Dr. Bruno Doiron ανέφε-ραν ότι αναμένουν σκεπτικισμό, ιδίως λόγω της μη συμβατικής φύσεως της εργασίας τους. Ο Doiron είπε ότι αν και η τεχνική εί-ναι μη συμβατική στο πλαίσιο του διαβήτη, η εφαρμογή ενός ιού για την γονιδιακή με-ταφορά αποτελεί καθιερωμένη τεχνική, που έχει γίνει αποδεκτή από την FDA επανειλημ-μένα. Ας σημειωθεί, ότι τα ποντίκια της με-λέτης παρέμειναν ελεύθερα διαβήτη χωρίς παρενέργειες για περισσότερο του έτους.